Τα κατάγματα σπονδύλων είναι μια συχνή αλλά συνήθως παραγνωρισμένη αιτία πόνου στην πλάτη ή/και τα κάτω άκρα. Ανάλογα με τη σοβαρότητα, την ηλικία του ασθενούς και την αιτία που τα προκαλεί, η θεραπευτική προσέγγιση ποικίλλει σημαντικά. Οι πιο συχνές αιτίες είναι οι τραυματισμοί και η οστεοπόρωση, ενώ οι θεραπευτικές επιλογές κυμαίνονται από απλή συντηρητική αγωγή έως σύγχρονες, ελάχιστα επεμβατικές χειρουργικές τεχνικές.

πώς προκαλούνται τα κατάγματα σπονδύλων;

Τα σπονδυλικά κατάγματα διακρίνονται ανάλογα με την αιτία που τα προκαλεί:

  • Τραυματικά κατάγματα: Συνήθως προκαλούνται από πτώσεις, τροχαία ατυχήματα ή σοβαρούς αθλητικούς τραυματισμούς. Αφορούν συχνότερα νεότερους ασθενείς και μπορεί να συνοδεύονται από σοβαρή αποσταθεροποίηση της σπονδυλικής στήλης.
  • Οστεοπορωτικά κατάγματα: Εμφανίζονται σε ασθενείς με χαμηλή οστική πυκνότητα, συνήθως χωρίς έντονο τραυματισμό. Συχνότερα προσβάλλονται γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας και η βαρύτητα του κατάγματος ποικίλει.

Συμπτώματα και κλινική εικόνα

Ένα σπονδυλικό κάταγμα δεν περνά απαρατήρητο. Τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα είναι:

  • Έντονος πόνος στην πλάτη ή τη μέση, που επιτείνεται με την κίνηση.
  • Αντανάκλαση του πόνου στα κάτω άκρα, όταν υπάρχει εμπλοκή νευρικών ριζών.
  • Μυϊκή αδυναμία ή μουδιάσματα, σε περιπτώσεις που υπάρχει πίεση σε νεύρα ή στον νωτιαίο μυελό.
  • Δυσκολία στην όρθια στάση ή το βάδισμα, λόγω αστάθειας ή φόβου επιδείνωσης του πόνου.

πώς διαγιγνώσκονται τα κατάγματα σπονδύλων;

Η διάγνωση των σπονδυλικών καταγμάτων βασίζεται στον κλινικό έλεγχο και στις απεικονιστικές εξετάσεις:

  • Ακτινογραφίες: Πρώτη γραμμή ελέγχου, φανερώνουν κατάγματα σωμάτων σπονδύλων.
  • Αξονική Τομογραφία (CT): Παρέχει λεπτομερέστερη εικόνα για τη μορφολογία του κατάγματος.
  • Μαγνητική Τομογραφία (MRI): Αναδεικνύει βλάβες σε δίσκους, νεύρα και συνδέσμους. Ιδιαίτερα χρήσιμη όταν υπάρχει νευρολογική σημειολογία.
  • Σπινθηρογράφημα: Μπορεί να δείξει εάν το κάταγμα είναι πρόσφατο ή παλιό.

Θεραπευτικές επιλογές για τα κατάγματα σπονδύλων

Η επιλογή της κατάλληλης θεραπείας εξαρτάται από τον τύπο του κατάγματος, την ηλικία και τη γενική κατάσταση του ασθενούς.

A. Συντηρητική θεραπεία

Η συντηρητική προσέγγιση εφαρμόζεται κυρίως σε σταθερά και μη μετατοπισμένα κατάγματα, και περιλαμβάνει:

  • Ανάπαυση και αποφυγή κάμψης της σπονδυλικής στήλης
  • Αναλγητική αγωγή με στόχο τη μείωση του πόνου
  • Χρήση νάρθηκα (όπως τύπου Boston) για στήριξη και κινητοποίηση
  • Τακτική παρακολούθηση με ακτινογραφίες για εκτίμηση της πόρωσης

B. Σπονδυλοπλαστική και Κυφοπλαστική

Πρόκειται για ελάχιστα επεμβατικές, διαδερμικές μεθόδους, κατάλληλες για οστεοπορωτικά κατάγματα με έντονο πόνο ή στα αρχικά στάδια παραμόρφωσης.

Σπονδυλοπλαστική

Ο ασθενής τοποθετείται σε κατάλληλη θέση και, υπό ακτινοσκοπική καθοδήγηση, εισάγονται δύο λεπτές βελόνες στο σπόνδυλο. Μέσω αυτών γίνεται έγχυση ενός ειδικού τσιμέντου, που σταθεροποιεί το κάταγμα. Το υλικό σκληραίνει μέσα σε λίγα λεπτά, προσφέροντας άμεση ανακούφιση από τον πόνο.

Κυφοπλαστική

Ακολουθεί την ίδια προσέγγιση, με επιπλέον χρήση ενός μικρού μπαλονιού, που φουσκώνει εντός του σπονδύλου για να αποκαταστήσει το αρχικό του ύψος. Το τσιμέντο εισάγεται αφού πρώτα αφαιρεθεί το μπαλόνι, γεμίζοντας το δημιουργημένο κενό.

Πλεονεκτήματα:

  • Άμεση υποχώρηση του πόνου
  • Άμεση κινητοποίηση του ασθενούς
  • Διόρθωση της κύφωσης (με κυφοπλαστική)
  • Ελαχιστοποίηση των επιπλοκών (π.χ. θρομβώσεων)

Περιορισμοί:

  • Δεν ενδείκνυνται σε νέους ασθενείς
  • Δεν εφαρμόζονται σε συντριπτικά κατάγματα ή ανεξέλεγκτη οστεοπόρωση

Γ. Διαδερμική Εσωτερική Οστεοσύνθεση

Αποτελεί την πλέον ενδεδειγμένη λύση για ασθενείς με ασταθή ή πολυθραυσματικά κατάγματα, ιδίως νεαρής ηλικίας.

Μέσω μικρών τομών, εισάγονται μεταλλικές βίδες στους σπονδύλους και συνδέονται με τιτανένιες ράβδους, σχηματίζοντας μια “γέφυρα” που παρακάμπτει τον κατεστραμμένο σπόνδυλο. Έτσι, το φορτίο της στήριξης μεταφέρεται σε υγιείς σπονδύλους, επιτρέποντας την πόρωση.

Η μέθοδος προσφέρει:

  • Ασφαλή σταθεροποίηση του κατάγματος
  • Άμεση κινητοποίηση, ακόμη και την επομένη της επέμβασης
  • Δυνατότητα αφαίρεσης των υλικών σε βάθος χρόνου (3–9 μήνες)

αναισθησία και Μετεγχειρητική πορεία

Οι παραπάνω επεμβάσεις πραγματοποιούνται υπό γενική αναισθησία. Συνήθως απαιτείται νοσηλεία μίας ημέρας. Η κινητοποίηση του ασθενούς είναι άμεση και η επιστροφή στις καθημερινές δραστηριότητες γίνεται ταχύτερα σε σχέση με τη συντηρητική αγωγή.

Εξειδικευμένη προσέγγιση

Η Ορθοπεδικός Χειρουργός Ναταλία Ρενιέρη εξειδικεύεται στην Ελάχιστα Παρεμβατική Χειρουργική Σπονδυλικής Στήλης, με πολυετή εμπειρία σε κυφοπλαστική, σπονδυλοπλαστική και διαδερμική οστεοσύνθεση. Ο Ορθοπεδικός Χειρουργός Γεώργιος Ρενιέρης διαθέτει εκτενή εμπειρία στην Ορθοπεδική Τραυματολογία Σπονδυλικής Στήλης και είναι υπεύθυνος για τη συνολική θεραπευτική στρατηγική περιστατικών σπονδυλικών καταγμάτων.

Επικοινωνήστε μαζί μας για άμεση διάγνωση και εξατομικευμένη θεραπεία. Η σωστή παρέμβαση μπορεί να μειώσει τον πόνο και να προλάβει την παραμόρφωση της σπονδυλικής στήλης.

Συχνές Ερωτήσεις για τα κατάγματα σπονδύλων

Scroll to Top