Το κάταγμα καρπού αποτελεί έναν από τους συχνότερους τραυματισμούς του άνω άκρου και αφορά τη θραύση ενός ή περισσότερων οστών που συμμετέχουν στην άρθρωση του καρπού. Η περιοχή του καρπού είναι ιδιαίτερα ευάλωτη, καθώς απαρτίζεται από οκτώ μικρά οστά και τα δύο μακρά οστά του αντιβραχίου, την κερκίδα και την ωλένη.
Στο πλαίσιο της ιατρικής προσέγγισης, τα κατάγματα του καρπού διακρίνονται κυρίως σε:
- Κάταγμα Κερκίδας (συχνά με τη μορφή Colles)
- Κάταγμα Σκαφοειδούς (scaphoid fracture)
Κάταγμα Κερκίδας
Η πιο συχνή αιτία κατάγματος της κερκίδας είναι η πτώση με στήριξη στο εκτεταμένο άνω άκρο. Ο τραυματισμός εμφανίζεται με πόνο, οίδημα και σε πολλές περιπτώσεις με παραμόρφωση του καρπού.
Συμπτώματα
- Έντονος πόνος στην περιοχή του καρπού
- Οίδημα (πρήξιμο)
- Περιορισμένη και επώδυνη κίνηση
- Παραμόρφωση και ευαισθησία στην αφή
πώς διαγιγνώσκεται το κάταγμα καρπού
Η διάγνωση τίθεται με απλές ακτινογραφίες. Αν υπάρχει αμφιβολία ή ανάγκη για ακριβέστερη αξιολόγηση, ενδείκνυνται η αξονική ή η μαγνητική τομογραφία.
πώς αντιμετωπίζεται το κάταγμα καρπού
Συντηρητική αγωγή
Σε κατάγματα χωρίς σημαντική παρεκτόπιση, πραγματοποιείται αρχικά ανάταξη και ακολουθεί ακινητοποίηση με νάρθηκα ή γύψο για περίπου 6 εβδομάδες. Απαραίτητος είναι ο τακτικός ακτινολογικός έλεγχος.
Χειρουργική αντιμετώπιση
Η χειρουργική αποκατάσταση ενδείκνυται όταν:
- Υπάρχει σημαντική παρεκτόπιση που δεν διορθώνεται κλειστά
- Το κάταγμα είναι ενδοαρθρικό ή πολύπλοκο
- Υπάρχουν νευρολογικά ή αγγειακά ελλείμματα
- Πρόκειται για νεαρούς ασθενείς με αυξημένες απαιτήσεις λειτουργικότητας
Η επέμβαση περιλαμβάνει τοποθέτηση ανατομικής πλάκας τιτανίου και βιδών. Η νοσηλεία συνήθως δεν απαιτείται, ενώ σε νεότερους ασθενείς προτείνεται η αφαίρεση του υλικού μετά από 12 μήνες.
Πλεονεκτήματα χειρουργικής αποκατάστασης
- Ταχύτερη κινητοποίηση του άκρου
- Ελαχιστοποίηση του κινδύνου δυσκαμψίας
- Βελτιστοποίηση της ευθυγράμμισης των αρθρικών επιφανειών
Κάταγμα Σκαφοειδούς
Το σκαφοειδές είναι ένα από τα μικρά οστά του καρπού και συμμετέχει σημαντικά στη σταθερότητα της άρθρωσης. Τα κατάγματα σκαφοειδούς είναι τα συχνότερα κατάγματα των μικρών καρπικών οστών και προκύπτουν συνήθως από πτώση με εκτεταμένο καρπό.
Συμπτώματα
- Πόνος και ευαισθησία στην ραχιαία-κερκιδική πλευρά του καρπού
- Οίδημα και μώλωπες
- Περιορισμός στην κίνηση
πώς διαγιγνώσκεται το κάταγμα σκαφοειδούς
Η διάγνωση απαιτεί υψηλό δείκτη υποψίας. Σε ποσοστό 5-20% οι απλές ακτινογραφίες δεν επαρκούν και χρειάζεται αξονική ή μαγνητική τομογραφία.
πώς αντιμετωπίζεται το κάταγμα σκαφοειδούς
Συντηρητική προσέγγιση
Απαρεκτόπιστα ή ρωγμώδη κατάγματα αντιμετωπίζονται με νάρθηκα ακινητοποίησης και τακτικό ακτινολογικό έλεγχο.
Χειρουργική θεραπεία
Ενδείκνυται σε κατάγματα με παρεκτόπιση, σε κάταγμα στη μέση μοίρα του σκαφοειδούς ή σε περιπτώσεις καθυστερημένης επούλωσης.
Σήμερα εφαρμόζονται:
- Ανοικτή σταθεροποίηση με βίδες ή μοσχεύματα
- Διαδερμική χειρουργική αποκατάσταση, με πλεονεκτήματα:
- Πολύ μικρή τομή (~2 mm)
- Σεβασμός της αιμάτωσης του οστού
- Γρήγορη αποκατάσταση
Εξειδικευμένη Αντιμετώπιση
Η ομάδα των Ορθοπεδικών Χειρουργών Ναταλίας και Γεωργίου Ρενιέρη διαθέτει εξειδίκευση στα κατάγματα του άνω άκρου και εφαρμόζει τόσο τις κλασικές όσο και τις πλέον σύγχρονες τεχνικές αποκατάστασης. Η σωστή διάγνωση, η επιλογή της κατάλληλης μεθόδου και η μετεγχειρητική καθοδήγηση εξασφαλίζουν πλήρη και λειτουργική αποκατάσταση.